ضرورت احياى حركت تقريب ايران - جناب سيد هادى خسروشاهى : در واقع اساتيد گرامى و در پيشاپيش آنها جناب شيخ الازهر به واقعيت‌هاى وضع موجود در صحنه اشاره كردند و آن اينكه در اصول ، ميان مذاهب اسلامى ، اختلاف و تفاوتى وجود ندارد . اما اختلاف پيش آمده در فروع فقهى ، يك امر اجتهادى است و از زمان پيامبر ( ص ) واقع شده است و البته اين امر ، موجب غناى هر چه بيشتر گنجينه فقه اسلامى مىشود . واقعيت اين است كه مصر با دانشگاه الازهر از شصت و پنج سال پيش نقش بزرگ و ويژه‌اى در اتحاد مسلمانان در چارچوب تقريب بين مذاهب اسلامى ايفا كرد . توافق نخستين براى تأسيس دارالتقريب در سال 1937 ميلادى ، در دوران مرحوم شيخ مراغى به وجود آمد ، البته تأسيس رسمى آن ، در سال 1947 صورت گرفت ؛ ولى متأسفانه اين كانون عملًا از 25 سال پيش در مصر تعطيل شده است . ايران پس از انقلاب اسلامى ، وظيفه خود را در اين زمينه انجام داد و « مجمع جهانى تقريب بين مذاهب اسلامى » را با شركت جمعى از علماى « مذاهب اسلامى » تأسيس كرد ؛ اما من شخصاً بر اين باورم كه در نبود مصر و الازهر ، نمىتوانيم وظيفه‌مان را در قبال ملت‌هاى مسلمان در تمام جهان ، به‌طور كامل به انجام برسانيم . هم‌چنين اعتقاد دارم كه ما هم‌چنان به تقريب نياز مبرم داريم و اتفاقاتى كه مثلًا در پاكستان و افغانستان روى مىدهد ، يعنى ترور